STRANGER THINGS 2. Obniżone loty

Życiowe paradoksy: odkąd ogłoszono datę premiery 2. sezonu Stranger Things, odliczałem dni do TEGO dnia; gdy wreszcie nadszedł, patrzyłem tylko na facebookowe wpisy znajomych „binge-watcherów”, samemu nie mogąc poświęcić dziewięciu godzin wolnego czasu na połknięcie całej serii. Wreszcie, po długich 12 dniach od premiery drugiego sezonu serialu braci Matta i Rossa Dufferów, obejrzałem całość – […]

Przetrwanie

Zaczyna się jak film psychologiczny: ponurym monologiem wewnętrznym protagonisty. Reżyser kreśli sylwetkę bohatera – samotnego, złamanego, wyłączonego z rzeczywistości. W budowaniu atmosfery pomaga arktyczne otoczenie odizolowanego od reszty świata środka badawczego na Alasce. Potem nadchodzi katastrofa, protagonista z zagubionego samotnika zmienia się w niezłomnego przywódcę ocalałych, a obiecujący początek Przetrwania okazuje się jedynie preludium do […]

Dom snów

Próbuję, naprawdę. Robię naprawdę wiele, by nie uprzedzać się do Daniela Craiga. Staram się oglądać filmy z jego udziałem, by odszukać w nim ten magnetyzm, ten oszałamiający talent, który dostrzegają reżyserzy i producenci. Spróbowałem z Domem snów – i dalej nic. 

Inna sprawa, że film Jima Sheridana w ogóle nie ma aktorów. Zamiast nich zagrały […]

AFF 2011: Czerwony stan

Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć(…) Rz 6,23 – oto biblijny cytat, który najprawdopodobniej legł u podstaw najnowszego filmu Kevina Smitha Czerwony stan. Jest to jednocześnie dzieło zdecydowanie inne od tego, do czego przyzwyczaił nas amerykański prześmiewca. Choć przeniósł nas ze świata komedii do horroru z pogranicza gore, nie stracił nic ze swego pazura. Trzeba […]

Rytuał

Ze wszystkich filmów o egzorcyzmach i opętaniu, jakie obejrzałem, Rytuał był najgorszy. Nie dlatego, że budżet nie był odpowiedni, ale dlatego, że komuś zabrakło pomysłu, żeby temu filmowi nadać jakikolwiek kształt. Nie wiem, dlaczego ktokolwiek wykłada pieniądze na tak naprawdę niedokończony film. Trudno opisać fabułę Rytuału. Niedoszły ksiądz trafia pod skrzydła doświadczonego egzorcysty w Rzymie, […]

#200: Pozwól mi wejść

To już numer 200. Trochę tych filmów było, choć wiele z nich nie zostało tu zrecenzowanych. Od dłuższego czasu jednak dzielę się z wami opiniami na temat wszystkich oglądanych przeze mnie obrazów. I będę to robił nadal. Gdybyście jeszcze tylko chcieli się podzielić czymś ze mną… Przełamcie ciszę. Nastrój to jeden z najważniejszych składników recepty […]

Czarny łabędź

Są dzieła, które ocierają się o absolut. Inspirują, przekraczają ramy gatunkowe, tworząc nowe formy filmowej poezji. Nie są to – wbrew pozorom – filmy, do których często się wraca. Celebruje się je, składa hołd, ale nie nadużywa się ich. Czarny łabędź Darrena Aronofsky’ego to właśnie takie arcydzieło – pełen metafor dramat, który podszyty jest szlachetną […]

Eden Lake

Strach jest najstraszniejszy, gdy jest prawdziwy. Najbardziej boimy się więc tych horrorów, które mogły zdarzyć się naprawdę, których okrucieństwo jest tak niewyobrażalne, że aż znajome i wiarygodne. Zło w Eden Lake – przebrane w skórę nastolatków – przeraża, bo znamy je z codzienności. Nie znajdziecie tu czających się w lesie wilków ani wybryków natury, szukających […]

Lśnienie

Stanley Kubrick w panteonie reżyserskich sław zajmuje – całkiem zasłużenie – poczesne miejsce. Znany ze swojego chorobliwego perfekcjonizmu filmowiec Lśnieniem dokonał dwóch rzeczy. Po pierwsze: wyznaczył nowe standardy w gatunku kina grozy. Po drugie zaś sprawił, że Stephen King go znienawidził. O statusie wspomnianego pisarza, autora literackiego pierwowzoru Lśnienia, pisać chyba nawet nie wypada – […]

Muzyka dla truposzy

Jam session zespołu Califone trwa w najlepsze przez pełne 84 minuty. W rzeczy samej, film Tima Rutiliego wydaje się być jedynie dodatkową formą promocji filmu – w końcu tytuł oryginalny Muzyki dla truposzy jest jednocześnie tytułem ostatniej płyty zespołu, którego Rutili jest liderem. Nie zrozumcie mnie źle – muzyka jest arcyciekawa, pełna energii i szalonego […]