Wielkie kłamstewka

Choć w swoim dziennikarskim życiu napisałem już kilkaset recenzji, po raz pierwszy zabieram się za werbalną ocenę serialu. Popełniałem już teksty o produkcjach telewizyjnych, ale były to artykuły bardziej przekrojowe, z pewnością nieprzypominające typowej recenzenckiej roboty. Tym razem postanowiłem zrobić inaczej – po pierwsze ze względu na spore rozczarowanie mocno zachwalanym w wielu źródłach miniserią, […]

#OscarowePrzedbiegi:
Lion. Droga do domu

Zanim jeszcze obejrzałem Lion. Droga do domu, a już po ogłoszeniu oscarowych nominacji, zdziwiło mnie to, że dramat biograficzny Gartha Davisa otrzymał aż 6 wyróżnień, w tym dla najlepszego filmu. Już wtedy czułem bowiem, że historia Saroo Brierleya, który po 25 latach życia z rodziną adopcyjną w Australii postanawia odnaleźć swą biologiczną matkę, może okazać się jeszcze jedną wzruszającą opowieścią, […]

#Oscary2017: o nominacjach słów kilka

Przyznam, że w tym roku nieszczególnie ekscytowałem się nominacjami oscarowymi. Owszem, z zawodowego obowiązku śledziłem transmisję ogłaszania wyróżnionych w tym roku filmów i artystów, ale ze względu na to, że trójka liderów oscarowego wyścigu ustalona została już dawno temu, nominacje w większości nie były dla mnie zaskoczeniem. Akademia jak zwykle znalazła jednak sposób, by sprowokować […]

Anatomia strachu

Najnowszy film Joel Schumachera traktowałem jako kolejną szansę na rehabilitację Nicolasa Cage’a w moich oczach. Szansę, muszę dodać, całkiem nieźle wykorzystaną, choć z niezrozumiałych dla mnie względów wielu widzów uznało Anatomię strachu za kompletną porażkę. Dziwią mnie negatywne opinie, gdyż film Schumachera jest bardzo sprawnie zrealizowanym, udanym thrillerem. Odbijają się tu echa m.in. takich filmów, […]

Między światami

Ile żalu jest w stanie zmieścić w sobie człowiek? Jak bardzo odporny jest na ból psychiczny? Czy można zastąpić pustkę po utraconym dziecku? Na te wszystkie pytania w swoim ostatnim filmie próbuje odpowiedzieć John Cameron Mitchell, autor głośnego Shortbus. Jednak Między światami to dzieło diametralnie różne od wyżej wspomnianego. Mitchell dokonuje wiwisekcji ludzkiej rozpaczy i […]

Dogville

Pamiętam, gdy na pierwszym roku studiów czytaliśmy Władcę much Williama Goldinga. Któryś z wykładów poparty był filmem Petera Brooka z 1963 roku. Wtedy byłem zdumiony poziomem okrucieństwa, jakiego mogą dopuścić się jednostki ludzkie tak niewinne, bo kilku- i kilkunastoletnie. Potem obejrzałem Białą wstążkę i kilka innych filmów, w których tematem było zezwierzęcenie człowieka, odarcie go […]