Osiem i pół

To film dla romantyków, nie dla racjonalistów. Osiem i pól nie podąża ścieżkami myśli i rozumu, ale zmysłów i duszy, stanowiąc fascynującą mieszankę snu i jawy. A tak naprawdę jest jedną wielką metaforą życia reżysera, Federico Felliniego. Już od pierwszych scen możemy mieć pewność, że wyobraźnia autora gwarantuje nam wyjątkowy spektakl osobliwości. Oto Marcello Mastroianni […]

La Strada

Swoją przygodę z Federico Fellinim zacząłem w magicznym świecie cyrkowych artystów i uśmiechniętego upośledzenia. Tak, główna bohaterka La Strady jest opóźniona w rozwoju mentalnym, jednak nie emocjonalnym. Jak każdy z nas pragnie być potrzebną i kochaną, choć miłości do końca nie pojmuje. O tym właśnie opowiada Fellini – o irracjonalnym pragnieniu czegoś, czego się nie […]

Persona

Jestem tobą. Jesteś mną. Rozumiem cię, choć ty nie mówisz nic i nie starasz się zrozumieć mnie. Jesteś piękna i sławna, a ja jestem szarą myszką, która szuka swojego miejsca w świecie, która ma swoje potrzeby, które chce spełniać. Jesteśmy jednością? Mam narzeczonego, ale pożądam innych mężczyzn. Zadowala mnie spokojny żywot pielęgniarki, choć czuję palącą […]

Solaris

Ciężki, filozoficzny kawałek kina stał się w dawnym Związku Radzieckim (a także poza nim) obrazem kultowym, równie ważnym dla kinematografii, jak dla literatury jego papierowy pierwowzór autorstwa Stanisława Lema. Solaris Andrieja Tarkowskiego zniszczonego psychicznie człowieka umieszcza w nieprzyjaznym kosmosie, przeprowadzając wiwisekcję jego żalu i lęku. Arcydzieło Tarkowskiego przytłacza od pierwszej do ostatniej minuty. Zdjęciami, dialogami, […]

Lśnienie

Stanley Kubrick w panteonie reżyserskich sław zajmuje – całkiem zasłużenie – poczesne miejsce. Znany ze swojego chorobliwego perfekcjonizmu filmowiec Lśnieniem dokonał dwóch rzeczy. Po pierwsze: wyznaczył nowe standardy w gatunku kina grozy. Po drugie zaś sprawił, że Stephen King go znienawidził. O statusie wspomnianego pisarza, autora literackiego pierwowzoru Lśnienia, pisać chyba nawet nie wypada – […]

Panny z Wilka

Któż by pomyślał, że będę tak urzeczony kostiumowym dramatem na podstawie prozy Iwaszkiewicza, umiejscowionym na początku XX wieku? Nie byłem nigdy jakimś wielkim zwolennikiem Andrzeja Wajdy, nie znam też niestety – ignorant jeden – twórczości Iwaszkiewicza. Panny z Wilka to jednak piękna, magiczna, eteryczna opowieść o lękach i błędach młodości, straconych szansach i przemijaniu. Daniel […]

Obywatel Kane

Spotkaniom z klasykami takimi, jak Obywatel Kane, towarzyszy atmosfera święta i artystycznego wydarzenia. Nie ma znaczenia, na jakim ekranie – srebrnym czy trochę mniejszym, domowym – rozgrywają się klasyczne sceny. Ważne, że kipi z nich esencja kina, a każdy z tych klasyków znacząco wzbogaca swojego widza. Bo czymże byłoby współczesne kino bez Obywatela Kane’a? Kim […]

Człowiek z marmuru

Jest mi wstyd. Wstyd, bo mam już 23 lata, a dopiero teraz obejrzałem jeden z kamieni milowych naszej kinematografii – Człowieka z marmuru. Jest mi wstyd, bo uważając się – bez fałszywej skromności – za człowieka inteligentnego, nie dążyłem do nadrobienia ogromnych zaległości z polskiej kinematografii. I choć te braki wciąż są gigantyczne, staram się […]

Koszmar z ulicy Wiązów

Niestety – żyjemy w czasach remake’ów. A to miot jeszcze gorszy od sequeli, prequeli czy spin-offów. A gorszy dlatego, że przemożna chęć zobaczenia, jak twórcy przeróbki poradzili sobie z klasycznym tematem zawsze wygra ze świadomością, że od początku był to głupi pomysł. Jedyne, co dobrego mogę powiedzieć o nowym Koszmarze z ulicy Wiązów to to, […]

Do utraty tchu

Z przyjemnością pragnę ogłosić, iż poniższa recenzja jest numerem 100 na mym skromnym blogu. To niesamowite, ale wydaje się to tak wiele, a przecież tak niewiele. Jak łatwo przychodzi nam coś, co kochamy i chcemy robić. Jako, że miałem świadomość tego małego jubileuszu, postanowiłem, że setna recenzja dotyczyć filmu wybitnego, genialnego, jednak dotychczas mi nieznanego. […]